Open/Close Menu Ιερά κοινοβιακή Μονή Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Σκιάθου
Στο κέντρο της αυλής της μονής, πανταχόθεν ελεύθερο από κτήρια και κατασκευές, είναι οικοδομημένο το καθολικό, ο Ιερός Ναός που είναι ρυθμού τρίκοχης βυζαντινής εκκλησίας σε σχήμα σταυρού με λιτή και νάρθηκα. Καλύπτεται από τρεις τρούλους που επικαλύπτουν γκρίζες σχιστόπλακες.

Επειδή το έκτισαν αγιορείτες μοναχοί, κολλυβάδες, ήταν επόμενο να εφαρμόσουν τύπους και μορφές γνωστών παραστάσεων τους (αγιορείτικη αρχιτεκτονική). Κατά την εφαρμογή τους, όμως, στα νέα κτίρια φρόντισαν να τα αποδώσουν με μια ανάλαφρη χάρη που ξεφεύγει από την αυστηρή και βαριά επιβλητικότητα των προτύπων τους.

Αποδίδονται όλα πιο απλά, πιο λιτά, πιο ελεύθερα χωρίς να απομακρύνονται από τις γνωστές φόρμες της μοναστηριακής αρχιτεκτονικής. Η πρόθεση τους αυτή φαίνεται στην προσπάθεια να αποδώσουν τους μεγάλους σχετικά όγκους με ελαφρές κατασκευές. Αυτό το επιτυγχάνουν με τη σωστή και μελετημένη δόμηση τόσο στο καθολικό όσο και στους άλλους χώρους της μονής..

Μορφές εκκλησιαστικής αρχιτεκτονικής

ο τριμερές ιερό διαιρείται με δυο τόξα, τα οποία στηρίζονται αφ’ ενός στο κίονα και τον πεσσό, αφ’ ετέρου δε στον ανατολικό τοίχο. Το μεσαίο τμήμα καλύπτεται από ημικυλινδρική κάμαρα, η οποία είναι συνεχεία του μεσαίου τόξου του τριβήλου του τύμπανου του ανατολικού τόξου που στηρίζει τον τρούλο. Καταλήγει δε στον ανατολικό τοίχο με τετρατοσφαίριο, που βαίνει σε σφαιρικά τρίγωνα (λοφία). Λίγο χαμηλότερα από τη βάση του τεταρτοοσφαιρίου σχηματίζεται η αψίδα του ιερού. Είναι ημικυκλική εσωτερικά και τρίπλευρη εξωτερικά. Μέσα στην κόγχη είναι ενσωματωμένη η Αγία Τράπεζα η οποία φωτίζεται από μονόλοβο παράθυρο.

Ο χώρος ο οποίος βρίσκεται δυτικά του κεντρικού τετράγωνου και ο χωρίζεται από αυτό με το τρίβηλο (θεωρητικά αποτελεί τη δυτική κεραία του σταυρού) λειτουργεί ως νάρθηκας.

Το ιερό χωρίζεται από τον κυρίως ναό με υψηλό ξυλόγλυπτο εικονοστάσιο. Αυτό διαρθρώνεται κατά τα γνωστά: Τη βάση, την ποδιά με τους ταμπλάδες, τους κεταμπέδες, τη ζώνη με τις δεσποτικές εικόνες, το δωδεκάορτο με την επίστεψη και το σταυρό με τα λυπηρά.

.

Ὁ ἀκαδημαϊκός Ἀλέξανδρος Μωραϊτίδης καί μετέπειτα μοναχός Ἀνδρόνικος, ἀδελφός της μονῆς, γράφει γιά τή μεγάλη προσφορά της στό γένος: «Ἐάν κατά τούς χρόνους ἐκείνους διέπρεψαν πλεῖστοι Ἕλληνες εἰς ἄλλα μέρη τῆς ἑλληνικῆς πατρίδος, λαβόντες ἐπίσημα βραβεῖα τῆς φιοπατρίας των,μέ τό νά δαπανήσουν τας στέρνας τοῦ Χρυσίου των διά τήν ἐλευθεροπατρίαν τῆς Ἑλλάδος, ἕνα ἐκ τῶν πρώτων βραβείων ἀνήκει εἰς τήν μονήν τοῦ Εὐαγγελισμοῦ, προηγηθεῖσαν εἰς τάς ἱεράς θυσίας, πρίν ἔτι ἀναλάμψει ἡ πυρκαϊά τῆς μεγάλης ἐπαναστάσεως».

Στό πλούσιο ἀρχεῖο τῆς μονῆς διασώζονται πολλά ἔγγραφα πού πιστοποιοῦν τήν προσφορά της στόν ἐθνικό ὑπέρ τῆς πατρίδος ἀγῶνα: «Διά χρείαν τῆς διοικήσεως τοῦ Ἀρείου Πάγου δόθηκαν ἀπό τό μοναστήρι ψιλοί παράδες καί διάφορα ἀσήμια καί ὅτι τήν ἀναγκαίαν ζωοτροφίαν τῶν πατέρων καί ὅλην τήν ἐσοδείαν τοῦ μοναστηριοῦ προθύμως καί ἀλύπως ἡ μονή ἐδαπάνησε», γιά τούς Ὀλύμπιους ἀγωνιστές καί τίς οἰκογένειές τους.

Ὁ Νικοτσάρας θεώρησε θαῦμα τό γεγονός, καί, ἐγκαταλείποντας τήν πειρατεία, προσχώρησε στήν ἐπανάσταση, δίνοντας γενναῖες μάχες ἐναντίον τῶν Τούρκων. Ἔπεσε, ἡρωικά μαχόμενος, στή μάχη τοῦ Λιτόχωρου σέ ἡλικία 33 ἐτῶν. Ὅλοι οἱ ὁπλαρχηγοί καί τά παλικάριά του παρέστησαν στήν ταφή του, πού ἔγινε, σύμφωνα μέ τήν ἐπιθυμία του, στοῦ Λεχουνιοῦ τό ρέμα, στῆς Βαγγελίστρας τό Μοναστήρι τῆς Σκιάθου, ὅπως λένε καί τά δημοτικά τραγούδια. Τόν ἔθαψαν μάλιστα μέ ὅλο τόν ὁπλισμό του καί ὅλη τήν περιούσια πού ἦταν 40 μουλάρια (φορτώματα) χρυσάφι.

Write a comment:

*

Your email address will not be published.

Top
Συνδεθείτε μαζί μας: